Evet güzel bir toplum olmak için önce en ufak parçadan bütüne varmalı yani insandan başlamalı, kendimizden başlamalıyız. Gün içerisinde ne kadar düşünüyoruz. Küçük gördüğümüz ama hayatımızı tamamen değiştirecek konularda ne düşünüyoruz ve çözümümüz ne oluyor.
Neler duyuyoruz ve artık tepkilerimiz çok sınırlı. Çünkü duygularımız bastırılmış konfor alanlarımızı kaybetmekten korkuyoruz ,evet korkuyoruz. Korku çok büyük bir tehlikedir. Bu korku insanlarda devamlı hale gelirse korkaklık olur ve buda tehlikenin en büyüğüdür. Bu korkaklık hiçbir olaya tepki veremez hale gelmemize neden olur. Bu korkaklık düşünemez hale getirir ve sadece konuşuruz. Konuşmalarımızda kimselerin olmadığı yerlerde yaparız çünkü duyulursa ondanda korkarız. Beynimizin en büyük tembelliği de konuşmaktır. Tembelliğin çıkış noktası ve insanı en sinsice tembelleştirende bence konuşmaktır.
Kendimizin güzelleşmesi ve doğal olarak toplumun güzelleşmesi için önce cesaret gereklidir. Kalabalıkların diktatörlüğü sizi etkilemeden cesaretinizi toplamalı kötülük kim tarafından yapılırsa yapılsın söylenmeli ve bunun yanlışlığı düzeltilmelidir. Kötülüğü ,adaletsizliği kim yaparsa yapsın; özellikle sizden olanlar, bizden olanlar, içinden çıktığımız toplum, yakınlarımız, güvendiklerimiz, alkışladıklarımız kim olursa olsun cesaretle karşısında bu kötülüğü yapanı durdurmalıyız. Çünkü cesaret bankaya yatırılan bir şey değildir. Hangi makamı temsil ediyorsak hakkını banka hesabı olarak değil, cesaret ve millet bilinciyle doldurmalıyız. Vatandaş olarak, memur olarak ,işçi olarak, insan olarak, kendimiz olarak bunu yapmalıyız. Bunu yaptığımızda güzel bir toplum olacağımıza inancım tamdır. Az kaldı .
Sevgi ve saygılarımla…
News
