”Bütün şiirler seni anlatmış…” Sadece şiir ”şairşizofren”

Yunus’ca,

bir efendilikle,

fendimi bilirdim de,

kendimi yenemedim.

Elime hangi kitabı,

aldıysam,

şiirler,

seni,

anlatmış,

şairler,

ben olmuş.

Okuduğum her şiirin,

her sokağı,

sana mı çıkar,

be kadın.

Seni mi,

görmem mi gerekir,

her satırda.

Kavuşmamış,

ellerin,

karşılaşmamış,

gözlerin,

şizofren,

sevmelerin,

karşılıksız,

kara kışta kalmış,

aşıkların,

üşümüş,

gönüllerini,

anlatmış,

sanki,

her mısra.

Karışmayan nefesimizi,

nazarı değmeyen,

kahverengi ve mavimizi,

hey kadın,

Seni,

ve beni,

birde,

birbirimizden habersiz,

hissettiklerimizi,

anlatmış,

her şair,

bizden habersiz.

Sen,

kendinle başbaşa,

kendi dünyanda,

ben kendimle,

kendi rüyamda.

Ne zaman,

birleşir, (birleşir mi)

bilmem ki,

bizim başlarımız,

birbirimizin omuzunda.

_şairşizofren_