”benim haricimde ki,herkesin son dileğiydi yaşamak” şairşizofren şiiri…
“Düşünsel boyutta,
-cinayetlerim-
var benim,
-içimde-
öldürdüklerim.
Birde öldürmeden,
gömdüğüm,
yaşayan ölülerim…
Her gün,
kendi-kendimi kapattığım,
bir zindanın kapısını,
açıyorum beynimde.
Hürleşeceğim elbet bende.
-seveceğim-
elini tutacağım hayatın yeniden,
kendime kestiğim cezam bitince.
Düşünsel boyutta,
-aşklarım-
var benim,
her biri mavilerimden sızan.
Ve itiraf edilmemiş,
cümleler sahiplerine,
beynimi kemiren…
Sızısı meçhul,
platonik cam kesikleri,
-kalbimde-
dikiş tutmaz,
ve sahipsiz sevdalar sızar yüreğimde.
Düşünsel boyutta,
-intiharlarım-
var benim,
korkakları kıskandıran.
Öldürdüm kendimi,
defalarca,
-hiç gözümü kırpmadan-
sayısını unuttuğum,
uçurumlardan atlayarak.
Oysa,
benim haricimde ki,
-herkesin-
son dileğiydi yaşamak…
şairşizofren
(sahibini arayan gölge)
”benim haricimde ki,herkesin son dileğiydi yaşamak” şairşizofren şiiri…
”benim haricimde ki,herkesin son dileğiydi yaşamak” şairşizofren şiiri…
”benim haricimde ki,herkesin son dileğiydi yaşamak” şairşizofren şiiri…
News
